Fundacja Strefa Zieleni, propaguje trwały, zrównoważony rozwój ekonomiczny, społeczny i ekologiczny.

Wartościami, które są nam bliskie są równość i sprawiedliwość społeczna, rozwój społeczeństwa obywatelskiego i demokracji uczestniczącej, zwalczanie wszelkich form dyskryminacji, wolność światopoglądowa, rozdział Państwa od Kościoła, wolność słowa i wolny obieg informacji, społeczeństwo oparte na wiedzy.

Chcemy wspierać działania na rzecz budowy zielonej gospodarki - tworzenia nowych, wysokiej jakości miejsc pracy, rozwój energetyki odnawialnej, transportu publicznego oraz energooszczędnego budownictwa. Bliskie są nam idee społecznej odpowiedzialności biznesu, zielonej reformy podatkowej, wysokiej jakości polityki społecznej oraz usług publicznych.

Organizujemy debaty i wystawy, informujemy o najważniejszych działaniach obywatelskich, wydajemy publikacje, a nasi ludzie prezentują ekopolityczną wizję świata w mediach i na ulicach.

Zapraszamy na naszą stronę internetową!

Updated by @StrefaZieleni

Najnowsze wpisy:

Mar11

10 lekcji z Fukushimy na 6. rocznicę katastrofy

baner_Fb

Dziś jest 11 marca, właśnie mija 6 lat od katastrofy nuklearnej w Fukushimie. To odpowiedni moment aby ogłosić, że Fundacja Strefa Zieleni podjęła rok temu współpracę z japońskim komitetem Fukushima Booklet Committee, Japan, autorem i dystrybutorem broszury „10 Lekcji z Fukushimy w celu ochrony ludzi przed katastrofą nuklearną„, aby wesprzeć polski obywatelski Komitet Broszury Fukushima, który ukonstytuował się w celu wydania tej niezwykle wartościowej broszury w języku polskim. W skład polskiego komitetu wchodzą: Yasuhiro Igarashi, Masako Goto, Marcin Wrzos, Maya Takeushi, Aki Morikawa, Krzysztof Protasewicz, Jan Skoczylas i Piotr Bernardyn.

O ile polski Komitet Tłumaczenia broszury – jak pisze we wstępie inicjator projektu pan Yasuhiro Igarashi – „nie chce zabierać głosu w sprawie zasadności polskiego programu energetyki jądrowej”, o tyle nasza Fundacja zdecydowanie sprzeciwia się projektom budowy elektrowni jądrowych w Polsce i, wraz z całym politycznym ruchem Zielonych w Polsce, Europie i na świecie, nawołuje do porzucenia energetyki jądrowej, jako schyłkowej, niezwykle niebezpiecznej i nie wpisującej się w paradygmat zrównoważonego rozwoju. Bo „zrównoważony rozwój” to taki, który pozwala zaspokajać potrzeby nie tylko tych ale i przyszłych pokoleń. A jakie bezpieczeństwo zapewniamy przyszłym pokoleniom w Fukushimie, gdzie wciąż do oceanu wycieka mocno radioaktywna woda, gdzie tysiące ton radioaktywnych gruzów i odpadów zostało „zagospodarowane” w materiałach budowlanych, z których powstały domy, gdzie tysiące ludzi od lat żyją w prowizorce nie mogąc wrócić do swoich domów, rozpadło się wiele rodzin i zachwiane zostały podstawy samorządności i demokracji? Lekcje z Fukushimy – lekcje od ludzi, którzy przeżyli katastrofę jądrową – to lekcje, których powinniśmy wszyscy dokładnie wysłuchać, zastanowić się nad nimi i podjąć szeroką i uczciwą debatę publiczną: czy naprawdę energetyka jądrowa zapewnia ludzkości świetlaną przyszłość i jest odpowiednią odpowiedzią na wyzwania klimatyczne, jak to często słyszymy z ust jej zwolenników? Czy Polska na pewno musi dołączyć do grona państw, które wprowadziły do swojego miksu energetycznego energię z atomu?

Nasza odpowiedź jest jednoznaczna: NIE , nie dla atomu, nigdy więcej nowych Fukushim!

Pobierz polską wersję broszury: Fukushima10Lessons_POL (150 dpi)

Fb Polskiego Komitetu Tłumaczenia broszury „10 lekcji z Fukushimy”: https://www.facebook.com/10LekcjizFukushimy/?fref=ts

Fundacja Strefa Zieleni nie odpowiada ani za zawartość merytoryczną ani za jakość redakcyjną publikacji oraz nie posiada drukowanych egzemplarzy broszury. Drukowane egzemplarze dystrybuuje pan Yasuhiro Igarashi i Komitet Tłumaczenia broszury. 

 

 

Mar03

Apel o ochronę drzew

zdjecie-FB-drzewa

Fundacja Strefa Zieleni poparła list Fundacji alter eco z apelem do prezesa Jarosława Kaczyńskiego, do prezydenta Andrzeja Dudy i do premier Beaty Szydło.  List ten, podpisany przez organizacje ekologiczne i ludzi nauki,  apeluje o wprowadzenie zmian w ustawie o ochronie przyrody, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 roku, aby przywrócić ustawową ochronę drzew przed wycinką, zarówno na terenach prywatnych jak i publicznych.

List punktuje najbardziej szkodliwe zmiany w znowelizowanej 16 grudnia 2016 roku ustawie o ochronie przyrody, które doprowadziły do masowych wycinek drzew w całym kraju:

Petycja_prezes-1 Petycja_prezes-2 Petycja_prezes-3

Lut16

15 luty 2017 czarnym dniem dla Europejczyków

CETA-demonstracja

15 lutego 2017 roku Parlament Europejski przegłosował przyjęcie umowy o wolnym handlu i inwestycjach między Unią Europejską i Kanadą – 408 Europosłów zagłosowało za, 254 przeciw, 33 wstrzymało się. Większość europosłów nie usłyszała głosów milionów obywateli Unii broniących się przed nowym etapem zawłaszczenia ich życia przez globalne korporacje, jaki stanowi fala porozumień o wolnym handlu i inwestycjach „nowego typu” takich jak CETA.

Neoliberalna globalizacja widziana przez różowe okulary?

Część europosłów wciąż patrzy na neoliberalną globalizację przez „różowe okulary”, mimo dziesiątek raportów, mimo zniknięcia – od pierwszej takiej umowy NAFTA, między Kanadą, USA i Meksykiem – setek tysięcy gospodarstw rolnych w Meksyku, przesunięcia miejsc pracy wysokiej jakości z Kanady, najpierw do gorzej chronionego USA, wreszcie do Meksyku, gdzie wzdłuż amerykańskiej granicy pracują w amerykańskich i kanadyjskich manufakturach, za niskie wynagrodzenia, w praktyce bez żadnych praw, miliony tanich meksykańskich pracowników rekrutujących się m.in. z pozbawionych własnych gospodarstw meksykańskich rolników i ich rodzin.

Na próżno Council of Canadians, obywatelska organizacja licząca sto tysięcy członków, bije na alarm, pisze ostrzegające listy do Europejczyków, wywiera presję na własny rząd. Mit „postępu, rozwoju i powszechnego dobrobytu” jaki rzekomo niesie ze sobą „wolny handel” korporacyjny, ma się świetnie, napędzany milionami dolarów wydawanych na jego promocję przez korporacje, pomieszane ze światem elit politycznych. Nie na darmo w samej Unii Europejskiej wokół instytucji unijnych działa ponad 15 tysięcy korporacyjnych lobbystów, część z nich nawet nie zarejestrowanych, mimo ciągłych walk społeczeństwa obywatelskiego o zakaz nierejestrowanego, a więc niemożliwego do monitorowania przez obywateli lobbyingu.

CETA została wynegocjowana w takich właśnie warunkach: przy całkowitym braku transparentności, w stałej bliskości i przy ciągłych konsultacjach „doradczych” KE z organizacjami wielkiego biznesu typu Business Europe. CETA jest porozumieniem stworzonym na potrzeby, na wniosek, dla i przy pomocy wielkich ponadnarodowych korporacji. Takich, które łączy z wysokimi funkcjonariuszami unijnymi, ale też z europejskimi i narodowymi elitami politycznymi polityka „otwartych drzwi” – niewybrany ponownie na zajmowane stanowisko polityczne polityk lub zwolniony urzędnik, przechodzi na intratną posadę do jednej z korporacji, której się „przysłużył”, gdy pełnił swój polityczny lub urzędniczy mandat. Przykładów jest tak wiele, że praktyka stała się wręcz „normalnością”, częścią systemu, tylko u części obywateli budząc sprzeciw i opór, rosnący co prawda w miarę jak w corocznych raportach organizacji Oxfam maleje liczba rodzin posiadająca razem połowę światowego majątku. Przejęcie władzy w najpotężniejszym kraju świata przez rodzinę miliarderów uważających za normalne, że „posada” prezydenta USA jest sposobem na rozbudowanie ich biznesowego imperium i wślizgnięcie się do ścisłej czołówki światowych bogaczy, jest nową ilustracją tego w jak zdegenerowanym świecie żyjemy.

Czarny dzień dla europejskiej demokracji

Głosowanie za CETA w Parlamencie Europejskim jest bardzo niebezpiecznym, czarnym dniem dla Europejczyków. Jest mocnym sygnałem, że nasza wieloletnia walka o większy udział w procesach podejmowania decyzji w UE Parlamentu Europejskiego – a więc „przedstawicieli obywateli” – nie chroni nas, zwykłych ludzi, przed niesprawiedliwością, biedą, zniewoleniem, upadkiem usług publicznych, coraz liczniejszymi i poważniejszymi chorobami „cywilizacyjnymi”, plądrowaniem otaczającej nas przyrody, zatruwaniem naszego środowiska życia, postępującymi zmianami klimatu.

Na próżno jeden z Zielonych europosłów Yannick Jadot, dziś kandydat na prezydenta Francji, zwracał się w październiku ubiegłego roku do przewodniczącego Komisji Europejskiej Jean-Claudea Junckera i przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska, w wystąpieniu w Parlamencie Europejskim, wyrażając sprzeciw wobec arbitrażu  inwestycyjnego ICS: „Twierdzi pan, że reprezentuje pan obywateli Europy, a co im pan powie, panie Juncker, gdy Komisja Europejska w końcu zakończy swoją pracę regulacyjną nad substancjami zaburzającymi gospodarkę hormonalną, a wtedy Bayer i Monsanto zaskarżą Unię Europejską za wprowadzone środki zaradcze? Co pan powie, panie Tusk, obywatelom Unii Europejskiej, gdy Europa wykona swoją pracę podejmując leadership w kwestiach ochrony klimatu, a wtedy kanadyjskie firmy produkujące ropę z piasków roponośnych i gaz łupkowy zaskarżą Unię?”. Jak widać jego słowa nie przekonały nie tylko Komisji Europejskiej i Rady Europejskiej, ale także większości Europosłów, którzy przecież mają reprezentować interesy swoich wyborców, a nie wielkich korporacji.

Z tego głosowania wyciągniemy wnioski. Mamy nadzieję, że wyciągną je również wyborcy PIS, gdyż mimo głoszonych przez PIS sloganów o koniecznym odzyskaniu suwerenności dla polskiej gospodarki, działania PIS idą w dokładnie odwrotnym kierunku. Zatwierdzenie CETA przez rząd i głosowanie za CETA większości europosłów PIS (np. posła Kuźmiuka, który przecież publicznie deklarował w TVP3, że będzie głosował przeciw CETA), obok zdrady obietnic wyborczych PIS wobec frankowiczów, są jeszcze jednym świadectwem, że korporacje i wielki biznes są ważniejsi dla PIS niż polscy rolnicy, którzy będą pierwszymi masowymi ofiarami CETA, ważniejsi niż konsumenci, którzy zostaną pozbawieni żywności dobrej jakości i narażeni na jeszcze większą zachorowalność na „choroby cywilizacyjne” wynikające z przemysłowej żywności i zatrucia środowiska ich życia, ważniejsi niż mali przedsiębiorcy, którzy nie wytrzymają konkurencji z wielkimi panoszącymi na naszym rynku korporacjami, ważniejsi niż pracownicy, którzy zostaną poddani presji niższych zarobków, gorszych warunków pracy, mniejszych gwarancji zatrudnienia i świadczeń społecznych, ważniejsi niż obywatele, którzy będą jeszcze bardziej narażeni na wykorzystywanie ich danych osobowych przez wielki biznes, wpychani w spiralę zadłużenia przez coraz bardziej nieokiełznane korporacje finansowe, wciskające komu się da wysoko-odsetkowe „chwilówki”, oraz pozbawiani praw do współuczestniczenia w decydowaniu o ich środowisku i losie.

Trump wygodnym argumentem dla korporacyjnych lobbyistów

Po Brexicie i wyborze na prezydenta USA Donalda Trumpa, z jego protekcjonistyczną polityką nowego typu, zwolennicy porozumienia zaczęli rozsiewać mit jakoby umowa CETA była antydotum na politykę amerykańskiego populistycznego prezydenta. To tylko sprytnie używany pretekst. CETA otworzy szeroko europejskie rynki na produkty eksportowane przez kanadyjskie filie amerykańskich korporacji, otworzy też tym korporacjom prawo do skarżenia Unii Europejskiej do sądów arbitrażowych za jej progresywne, chroniące pracowników, środowisko, konsumentów i przyszłe pokolenia przepisy. Pierwsze na celowniku to zasada ostrożnościrozporządzenie REACH, będące największymi osiągnięciami na świecie w dziedzinie ochrony środowiska i zdrowia obywateli, przeciwko którym Kanada toczyła i toczy brutalną wojnę w WTO. Narzędzia jakie daje CETA amerykańskim korporacjom za pośrednictwem ich kanadyjskich filii:  współpraca regulacyjnaarbitrażowe sądy inwestycyjne ICS, stwarzają – nawet nie prawdopodobieństwo, ale wręcz pewność – że jest to początek końca tych, tak ważnych dla naszego zdrowia, zasad.

Dlatego tego typu porozumienia nie mają racji bytu w UE, jeżeli UE ma być projektem pokoju, demokracji i współpracy narodów, dla dobra ich obywateli.

W dobie gwałtownych zmian klimatu i patologicznego wzrostu władzy korporacji potrzebne są inne porozumienia handlowe, temperujące korporacyjne zapędy, stymulujące współpracę i rozwój lokalny, faworyzujące gospodarkę społeczną i solidarną działającą na rzecz lokalnych społeczności i wspólnego interesu obywateli, chroniące pracowników, konsumentów, środowisko i przyszłe pokolenia.

Jest jeszcze szansa na zatrzymanie CETA

Zostaliśmy jako obywatele zdradzeni przez naszych przedstawicieli. W każdym razie ich dużą część (tylko Zieloni, lewica i różni nacjonaliści prawie wszyscy głosowali przeciw CETA). Wyciągnijmy z tego lekcję. Po pierwsze CETA została na szczęście uznana za tzw. „porozumienie mieszane”. Choć 90% porozumienia wchodzi w życie od razu, już od 1 marca br., jednak aż 38 parlamentów krajowych i regionalnych musi kolejno, w ciągu dwóch lat, zatwierdzić umowę. A w Holandii dodatkowo obywatele muszą je zatwierdzić w obywatelskim referendum. Wystarczy, że jedna z tych instancji powie NIE a całe porozumienie, również jego prowizorycznie wprowadzona część, upadnie.

We Francji i Niemczech organizacje i ruchy obywatelskie starają się uczynić z CETA temat wyborczy. W Polsce nie możemy dać za wygraną. Mimo wciąż popularnych neoliberalnych mitów, informacja o negatywnych skutkach porozumień takich jak zamrożone porozumienie TTIP miedzy UE i USA i jak CETA, rozeszła się szerokim echem. Sondaże pokazują, że wśród wyborców PIS szczególnie dominuje odrzucenie tych porozumień. Dlatego ponad podziałami powinniśmy wywierać presję na rządzących i posłów PIS, ale też na posłów opozycji, aby Polska znalazła się wśród krajów, których parlamenty odrzucą CETA do lamusa historii.
Ewa Sufin-Jacquemart

Sty10

List do Premier w sprawie ochrony środowiska

profile_image_zubr

Prezes Zarządu Ewa Sufin-Jacquemart podpisała w imieniu Fundacji Strefa Zieleni (podpis nr. 229) list do p. Premier Beaty Szydło w sprawie powstrzymania wyjątkowo szkodliwych i niebezpiecznych zmian w systemie ochrony przyrody i środowiska w Polsce. List, podpisany przez 270 naukowców i aktywistów związanych z ekologią i ochroną przyrody w Polsce, został przekazany Pani Premier w czwartek, 5 stycznia 2017 roku.

List jest rozpowszechniany w mediach (np. 9.01.2017 w Rzeczpospolitej), a jego kopie zostaną w najblizszych dniach dostarczone także szefom wszystkich klubów parlamentarnych. Autorzy listu chcieliby się z tymi politykami spotkać, aby im wytłumaczyć, dlaczego uważają proponowane zmniany za złe i niekorzystne dla polskiej przyrody.
Niestety nie udało im się (choc próbowali) powstrzymać Pana Prezydenta przed podpisaniem zmian w ustawie dotyczacych zniesienia obowiązku uzyskania decyzji na wycięcie drzewa. Choć Pan Prezydent ma wątpliwości w przypadku ustawy budżetowej, to tryb przyjęcia nowelizacji ustawy o ochronie przyrody w trakcie posiedzenia w Sali Kolumnnowej nie wzbudził jego zastrzeżeń. Szkoda.

List do P. Premier zamieszczamy poniżej, jest również dostępny na stronie PKE OM (http://www.pkeom.pl).

Zachęcamy do rozpowszechniania i promocji tego listu przez media społecznościowe.

Ponadto Fundacja Strefa Zieleni, nie zgadzając się z polityką ministra Jana Szyszki, wspiera inicjatywę Partii Zieloni skierowaną na odwołanie tego ministra: petycję na stronie www.marszdlaprzyrody.pl oraz Marsz w Obronie Polskiej Przyrody w sobotę 21.10 o godz. 12:00 na ul. Agrykola w Warszawie (patrz wydarzenie na Fb: https://www.facebook.com/events/152531221901509/

List do Premier Beaty Szydło:  list_do_premier_szydlo_nt_ochrony_srodowiska

 

 

 

Sty02

Religia a polityka

photo-religions25

Na rozpoczęcie nowego 2017 roku, wobec trudnej, w pewnym sensie patowej sytuacji w polskiej polityce, gdy duża część posłów opozycji – protestując przeciw nadużyciom władzy i naruszaniu regulaminu sejmowego i zasad demokracji przez większość parlamentarną – blokuje salę sejmową, a liczni hierarchowie Kościoła Katolickiego dolewają oliwy do ognia, warto przypomnieć debatę, którą nasza fundacja organizowała dwa miesiące temu dla Zielonej Fundacji Europejskiej (GEF) promując wydaną przez GEF książkę „Green Values, Religion and Secularism” .

Zarówno książka jak i debata zadają pytanie o potrzebę religii i funkcje religijności w dzisiejszych czasach oraz o możliwość sojuszu kościoła i zielonej polityki. Zdaniem Adama Ostolskiego, byłego przewodniczącego Partii Zieloni, socjologa i redaktora publikacji wydanej przez Fundację im. Heinricha Bölla „Kościół, państwo i polityka płci” , taki sojusz nie jest możliwy. Co nie znaczy, że Zieloni jako partia polityczna nie mają prowadzić dialogu z osobami wierzącymi,  wręcz przeciwnie. Taki dialog jest konieczny, nie tylko z katolikami, ale z ludźmi wszystkich religii i wierzeń. – Musimy uaktywnić i szanować wszystkie motywacje, które przyczyniają się do ludzkiej gościnności i troski o ziemię – tłumaczył Adam Ostolski.

Dla przykładu teolog kalwiński Łukasz Skurczyński, wieloletni aktywista Partii Zieloni,  mówił o „zielonych praktykach” w kościele Szkocji, gdzie przyznaje się tytuł „zielonej parafii” kościołom, które poczyniły kroki w kierunku oszczędzania wody czy energii elektrycznej. Mówiono również o prawie „zielonej”, a nawet lewicowej, encyklice papieża Franciszka „Laudato Si”, jak i o konieczności znalezienia zielonych odpowiedzi na fanatyzm religijny i terroryzm zrodzonych m.in.  z kolonialnej nierozliczonej historii niektórych państw Europy.

Redaktorką prezentowanej książki jest protestancka teolożka i zielona polityczka z Holandii, Erica Meijers, która odwiedziła Warszawę aby uczestniczyć w tej ciekawej debacie. Opowiadała o motywacji stworzenia tej książki czyli o frustracji wynikającej z często negatywnego postrzegania zjawiska religijności w środowiskach lewicowych, inaczej postrzeganego wśród Zielonych, skupiających zarówno niewierzących aktywistów i polityków, jak i osoby reprezentujące różne religie lub wiary. Zadaniem publikacji, której powstawanie koordynowała Meijers, było ukazanie różnorodności form wierzenia mieszkańców Europy (w tym polityków) oraz wielorakość postrzegania tych zjawisk.

photo-religions22 photo-religions23 photo-religions24

Więcej o debacie i samej książce można dowiedzieć się z relacji w Zielonych Wiadomościach: http://zielonewiadomosci.pl/tematy/neutralosc/wiara-zieloni-dialog/

Książkę „Green Values, Religion and Secularism”, na razie tylko w języku angielskim, można otrzymać bezpłatnie za opłatą kosztów pocztowych (lub do odbioru osobiście w biurze Fundacji Strefa Zieleni, ul. E. Schroegera 28), po zgłoszeniu zapotrzebowania mailem: fundacja@strefazieleni.org.

book-green_values-religions photo-religions20 photo-religions3  photo-religions11 photo-religions12 photo-religions14

 

This theme is brought to you by Salesforce CRM. Follow us Facebook Twiter RSS