klimat

Cze02

„Bliżej Europy” i zielonej polityki w Polsce – Zielony Letni Uniwersytet 2019

Piąty Zielony Letni Uniwersytet 2019 „Bliżej do Europy” odbył się w dniach 11-14 lipca w Ośnie Lubuskim i nikogo nie zawiódł.

Po Zielonym Letnim Uniwersytecie 2018 w pobliżu wschodniej granicy UE, tym razem „bliżej Europy”  150 „zielonych” działaczy spotkało się na piątym polskim ZLU 2019. Ośno Lubuskie to małe miasteczko liczące mniej niż pięć tysięcy mieszkańców, w pobliżu aglomeracji transgranicznej Słubice – Frankfurt (O), przedzielonych Odrą.

W imieniu Zarządu Zielonej Fundacji Europejskiej GEF (gospodarza tego i kilku innych zielonych uniwersytetów w Europie) oraz Fundacji Strefa Zieleni, edycję 2019 otworzyła Ewa Sufin-Jacquemart, która przypomniała cztery poprzednie ZLU i ich osiągnięcia w rozwijaniu sieci współpracy wokół zielonych wartości, Irene Hahn-Fuhr, dyrektorka Przedstawicielstwa Fundacji im. Heinricha Boella w Warszawie zaprezentowała imponujące działania swojej organizacji od zeszłego roku, a Marek Kossakowski, współprzewodniczący Partii Zieloni, wyjaśnił, dlaczego ZLU 2019 przybył do Ośna Lubuskiego: w ostatnich wyborach regionalnych Zieloni zdobyli tam 22,11% głosów, a w wyborach europejskich – 16,80%. Rozpoznawalność lokalnych zielonych aktywistów i aktywistek, zwłaszcza ich charyzmatycznego lidera Tomasza Aniśko, naukowca i działacza transgranicznego, jest powodem tego wyjątkowego wyniku. Zasłużyli na bycie gospodarzami tak wyjątkowego wydarzenia jak zielony uniwersytet.

ZLU 2019 odbył się w szczególnym momencie, gdy Unia Europejska ma już nowy Parlament Europejski. Wiemy już, że siły pro-europejskie nadal wyraźnie dominują, nie dając pola nacjonalistycznym populistom, ale dodatkowo nastąpiła „Zielona Fala” i frakcja Zieloni/Wolny Sojusz Europejski zyskała 25 nowych członków stając się czwartą co do wielkości grupą polityczną Parlamentu Europejskiego, większą niż lewica czy konserwatyści. Opowiedziała o tym w nagraniu video Ska Keller, współprzewodniczącą grupy Zieloni/WSE w PE, która streściła w skrócie sytuację w PE w danym momencie i przekazała poparcie Zielonym w Polsce.

Otwierająca debata plenarna dotyczyła oczywiście przyszłości Green Europe, czyli Zielonej przyszłości Europy, z udziałem Siergieja Lagodinskiego, nowego niemieckiego Eurodeputowanego, Zuzany Pavelkovej, współprzewodniczącej Federacji Młodych Zielonych Europejskich, Małgorzaty Tracz, współprzewodniczącej Partii Zieloni, Miriam Kennet, prezeski Green Economics Institute i Jamie Kendricka z Green European Journal. Prowadzili Maciej SłobodzianMiłosława Stępień z Rady Krajowej Partii Zieloni.  Wniosek z tej bardzo ciekawej debaty był jasny: wszystkie zielone struktury, organizacje i powiązane ruchy, zwłaszcza w Europie Wschodniej, muszą być w centrum walki o przemiany ekologiczne, społeczne i gospodarcze w UE, aby stawić czoła ogromnym wyzwaniom związanym z wielkim kryzysem klimatycznym, utratą różnorodności biologicznej, wyczerpywaniem zasobów nieodnawialnych, rosnących nierówności i niesprawiedliwości, osłabienia demokracji. Tworzenie sieci i współpraca to kluczowe słowa, musimy współpracować, mobilizować się, aktywnie uczestniczyć w ruchu społeczeństwa obywatelskiego na rzecz zmian, proponować wiarygodną alternatywę polityczną.

Ponieważ w Polsce występuje ogromny deficyt polityki klimatycznej i ekologicznej, kolejne debaty plenarne dotyczyły kryzysu klimatycznego i transformacji energetycznej, utraty różnorodności biologicznej oraz wspólnej polityki żywnościowej jako uzupełnienia tradycyjnej unijnej Wspólnej Polityki Rolnej.

Nie ma wątpliwości, że ZLU 2019 odniósł sukces: zebrał 150 uczestników, 80 kobiet i 70 mężczyzn, w tym 50 świetnych panelistów i panelistek, moderatorów i moderatorek z Polski, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Macedonii oraz ze struktur europejskich, będących częścią zielonej rodziny – polityków, think-tanków, mediów, młodych Zielonych, ale także zaproszonych naukowców oraz aktywistów organizacji, ruchów i koalicji społeczeństwa obywatelskiego: Młodzieżowego Strajku Klimatycznego, Extinction Rebellion, Strajku dla Ziemi, Koalicji Żywa Ziemia, Koalicji Ratujmy Rzeki, koalicji Więcej niż Energia, Koalicji Klimatycznej, kampanii NiechŻyją!, Polskiej Zielonej Sieci. Uczestniczyło też 13 dzieci w wieku od 6 do 15 lat. 

Nasi paneliści i panelistki, moderatorzy i moderatorki: https://docs.google.com/document/d/1IOERENKMBKHoWwuk57wHXKfPQkIUabkMXVDM96p8Pns/edit?usp=sharing

Odbyły się cztery debaty plenarne, trzy wykłady, dwa spotkania aktywistów, pięć warsztatów, dwa okrągłe stoły, trzy szkolenia, trzy panele, dwa pokazy filmu dokumentalnego „Human Energy” Adama Dzienisa, dwa spotkania ze wspaniałym „Marcinem z lasu”, Marcinem Kostrzyńskim, fotografem przyrody – jedno dla dzieci i jedno dla dorosłych, jeden spacer ekologiczny dla dzieci i rodzin z dr Martą Jermaczek-Sitak, siedem porannych i wieczornych wypraw przyrodniczych z eko-przewodniczkami, poza Martą były to dr Magdalena BartoszewiczMagdalena Mądrawska-Okołow, zwiedzanie w grupach ogrodu symbiotycznego Tomasza i Anny Aniśków, warsztat malarstwa dla dzieci z Jarosławem Malickim i na koniec zbiorowy happening „Big Jump” w  Odrze z akcesoriami produkowanymi przez dzieci. Wiele z tych wydarzeń było transmitowanych na żywo, niektóre zostały sfilmowane. Zarejestrowano wiele krótkich wywiadów z panelistami oraz wywiad z Sergeyem Lagodinskim do następnego numeru Zielonych Wiadomości. Będziemy stopniowo udostępniać materiały ze ZLU na naszej stronie internetowej i w mediach społecznościowych oraz na stronach partnerów.

Gościliśmy też sterniczki Koalicji Żywa Ziemia, które odbyły przy okazji ZLU spotkanie robocze z Christine Chemnitz z Fundacji im. Heinricha Boella oraz z Ewą Jakubowską-Lorenz z przedstawicielstwa fundacji w Warszawie.

Jak zwykle były z nami Zielone Wiadomości i ich redaktor naczelna Beata Nowak, tym razem z numerem gazety poświęconym prawom zwierząt, byli przedstawiciele Zielonych think-tanków, fundacji i partii z innych krajów i z poziomu europejskiego, było wielu Zielonych polityków i polityczek, aktywistów i aktywistek z Polski.

Zielony Letni Uniwersytet jest organizowany i dofinansowany przez Green European Foundation GEF i Fundację im. Heinricha Boella w Warszawie, przy wsparciu Fundacji Strefa Zieleni i finansowym wsparciu Parlamentu Europejskiego dla Green European Foundation. Jest skierowany przede wszystkim do aktywistów organizacji, ruchów i struktur działających na rzecz wartości uznawanych przez te fundacje.

PROGRAM  (w programie umieszczamy zdjęcia oraz linki do nagrań z poszczególnych wydarzeń):

Zdjęcia Beaty Nowak, Weroniki Bloch, Arkadiusza Gmurczyka i Anny Aniśko.

Czwartek 11.07

17:00 – 19:00 – Ośno Lubuskie, zielone miasto pogranicza – spotkanie z Zielonymi z Ośna Lubuskiego i z Michaelem Kurzwelly, założycielem „miasta” Słubfurt i „kraju” Nowa Ameryka

   

Piątek 12.07

9:00 – 9:30 Otwarcie Zielonego Letniego Uniwersytetu 2019


Komentarz Marka Kossakowskiego: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/668680493651109/

9:30 – 11:30  Czy Zielona Fala w Parlamencie Europejskim daje nadzieję na stawienie czoła zmianom klimatu, zmniejszenie nierówności i poprawę demokracji w UE? – debata

  

Wprowadzenie Ska Keller: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/861427437553894/

Komentarz Sergeya Lagodinskyego: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/1472486012894000/

Komentarz Zuzany Pavelkovej (FYEG): https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/381305435723001/

[Jest to część seminarium „W kierunku Europy, demokracji, ekologii” w partnerstwie z Fundacją im. Heinricha Boella w Warszawie]

11:45 – 13:30  Ratując klimat: transformacja energetyczna konieczna ale niewystarczająca – debata z udziałem: Radosława Gawlika (EKO-UNIA/Partia Zieloni), Krystyny Boczkowskiej (eks-CEO Bosch Polska/Partia Zieloni), Macieja Wereszyńskiego (Extinction Rebellion), Weroniki Bloch (film „Human Energy”), Tomasza Wojciechowskiego (Izba Gospodarki Obiegu Zamkniętego/Partia Zieloni), prowadzili: Piotr Trzaskowski (Fundacja im. Heinricha Boella Warszawa) i Urszula Zielińska (Partia Zieloni)

Komentarz po debacie Radosława Gawlika : https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/2279772845439925/

Komentarz Tomasza Wojciechowskiego po debacie, o propozycji transformacji energetycznej Zielonych: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/624765361352582/

Radosław Gawlik mówi o tym co trzeba zrobić w odpowiedzi na kryzys klimatyczny: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/468400790680132/

14:30 – 16:15  6. Wielkie Wymieranie – czy Europa może mu zapobiec? – debata z udziałem:

prof. Piotra Skubały (Uniwersytet Śląski), Radosława Ślusarczyka (Pracownia nrz. Wszystkich Istot), prof. Grzegorza Gabrysia (Uniwersytet Zielona Góra), Artura Furdyny (Towarzystwo Przyjaciół Rzek Iny i Gowienicy / Koalicja Ratujmy Rzeki), prowadziła dr Marta Jermaczek-Sitak

„Kryzys bioróżnorodności jest równie ważny co kryzys klimatyczny” powiedział profesor Skubała i oczywiście się z nim zgadzamy. Tylko, że dziś ani jedno ani drugie nie mają w naszym Sejmie ani w Senacie reprezentacji politycznej. Dlatego przyszedł czas na Zielonych.  W tej debacie poruszono wiele ważnych wątków. Polecamy ją odsłuchać w całości.

Nagranie debaty: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/458097628307737/

16:30 – 18:15  Od Wspólnej Polityki Rolnej do Wspólnej Polityki Żywności – panel

Video Olivier de Schutter: Video Olivie de Schutter

Video Common Food Policy: https://www.youtube.com/watch?v=Np1Vo88313I&t=1s

Nagranie: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/2083514968417261/

[Debata w ramach projektu międzynarodowego Green European Foundation „Fair and Healthy Food”,  w partnerstwie z Koalicją Żywa Ziemia]

20:00 – 21:00 Pasywne i ekologiczne budownictwo – wykład Jarosława Malickiego

   

Nagranie: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/2034273540005837/

22:00 – film dokumentalny o spółdzielniach energetycznych „Human Energy”

Relacja po angielsku: https://humanenergy.in/green-summer-academy-in-osno-lubuskie/?fbclid=IwAR1b0ic8y1Apa4zh1jG0gKMIGYbMX9h9Dmn1G9-WZ0oL9rqeuc7PTruLGeU

Sobota 13.07 

Równolegle w czterech salach (tłumaczenie symultaniczne w Auli):

Aula s. języków s. warsztatowa s. debat
9:00 – 10:30

Odra a Bank Światowy – informacja

9:30 – 11:00

Platforma e-learningu GEF – szkolenie

9:30 – 11:00

Ekofeminizm – warsztat

9:30 – 11:00

Panel obywatelski – wykład

10:30 – 12:00

Informacja o Zielonych w UE

12:00 – 13:30

Energia jądrowa – wykład

 

11:15 – 13:00

Łowiectwo – okrągły stół

11:15 – 13:00

E-learning dla ruchów klimatycznych – warsztat

11:15 – 13:00

Mobilność w UE – świadectwo

14:00 – 15:45

Ekonomia zrównoważonego rozwoju – panel

14:00 – 15:45

Edukacja – panel

14:00 – 15:45

Kampania wyborcza – warsztat

14:00 – 15:45

Woda w mieście – wykład / warsztat

16:00 – 17:45

Zielone miasto w nacjonalistycznym regionie – okrągły stół

 

16:00 – 17:45

Platformy, koalicje– okrągły stół

16:00 – 17:45

Młodzi – aktywizm klimatyczny i zielony – warsztat

16:00 – 17:45

Polityka bezpieczeństwa – panel

1. [Bioróżnorodność] Czy łowiectwo jest konieczne i akceptowalne w czasach 6. Wielkiego Wymierania? – okrągły stół w partnerstwie z koalicją Niech Żyją! i Koalicją Żywa Ziemia, z gościnnym udziałem prof. Wernera Kratza, prowadziła Ewa Sufin-Jacquemart

2. [Woda, rzeki, mokradła]  Rzeka w mieście – wykład warsztatowy. dr inż. arch. Anny Januchty-Szostak (Wydział Architektury Politechniki Poznańskiej). Prowadzenie: Izabela Zygmunt

3. [Woda, rzeki, mokradła]  Czas zatrzymać albo radykalnie zmienić odrzańskie projekty ochrony powodziowej finansowane przez Bank Światowy – informacja – Radek Gawlik (EKO-UNIA / Partia Zieloni), Ewa Leś, Sascha Maier (BUND)

4. [kobiety]  Czy ekofeminizm zmieni świat? – warsztat prowadzony przez Magdalenę Gałkiewicz (Łódzkie Dziewuchy / Partia Zieloni) i Aleksandrę Kołeczek (Ostra Zieleń / Partia Zieloni)

[Była to część seminarium „W kierunku Europy, demokracji, ekologii” w partnerstwie z Fundacją im. Heinricha Boella w Warszawie]

5. [ekonomia] „Czego klasyczna ekonomia nie uwzględnia i jak to kompensować dla zrównoważonego rozwoju?” – Uczestnicy-czki: Jamie Kendrick (Green European Journal), prof. Bożenaa Ryszawska (Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu), dr Ewa Rumińska-Zimny (SGH / Kongres Kobiet), Miriam Kennet (Green Economics Institute), dr Ewa Jastrzębska (SGH), debata prowadzona przez Justynę Szambelan.

Polecamy artykuł Jamiego Kendricka: Pakt na rzecz jakości życia – i jego krytycy :https://www.greeneuropeanjournal.eu/pakt-na-rzecz-jakosci-zycia-i-jego-krytycy/

6. [bezpieczeństwo] Jaka powinna być polityka bezpieczeństwa Polski i Europy w dzisiejszym niestabilnym świecie? – panel z udziałem: Piotra NiemczykaWeroniki Grzebalskiej (doktorantka SNS PAN), prowadził: Maciej Józefowicz (Partia Zieloni)

7. [edukacja] „Jak edukować ludzi w szybko zmieniającym się świecie pełnym wyzwań?” – panel z dyskusją

8. [mobilność w UE] „Jak zmienić kraj zamieszkania i nadal aktywnie uczestniczyć w życiu publicznym?” – świadectwa  Joanny Kamińskiej (radna zielonej partii Ecolo w Brukseli / Partia Zieloni) i Anny Czechowskiej (Agit-Polska/Zieloni niemieccy, Berlin), spotkanie prowadzone przez Urszulę Zielińską (Partia Zieloni)

Nagranie: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/2361295514144855/

9. [demokracja obywatelska] „Europejski Panel Obywatelski – utopia czy konieczna ewolucja demokracji bezpośredniej” – wykład Marcina Gerwina z dyskusją

10. [energia] „Dlaczego Zieloni nie postrzegają energii jądrowej jako klimatycznej nadziei?” – warsztat prowadzony przez Marcina Harembskiego (Społeczny Monitor Atomowy) i Artura Wieczorka (Partia Zieloni)

11. [zielone narzędzia] „Poznajemy zieloną platformę e-learningu mygreenlearning.eu – szkolenie prowadzone przez Urszulę Sadłowską z Green European Foundation

12. [Zielone miasto] „Jak rozwijać zielone miasta w konserwatywno-nacjonalistycznym regionie/kraju a jak w sprzyjającym otoczeniu?” – warsztaty z niemieckimi i polskimi Zielonymi:  Josephine Assum (Stuttgart), Michael Schmelich (Dresden), Paweł Pomian (Wrocław), Arkadiusz Gmurczyk (Płock), prowadziła Aleksandra Kretkowska

Nagrania: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/2296306830405510/

https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/1159595030897549/

Josephine Assum (Stuttgart)

13. [Zielona rodzina] Pytania i odpowiedzi dotyczące Europejskiej Partii Zielonych i Zielonych w Parlamencie Europejskim- Benedetta de Marte, doradca ds. politycznych w EPZ

Nagranie: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/798207930572953/

14. [spotkanie ad-hoc] Budżet węglowy w Warszawie, Borys Lewandowski

Nagranie: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/463919517720332/

11:00 – Marcin Kostrzyński – Spotkania z przyrodą  dla dzieci

Nagranie: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/2333065306759110/

18:00 – Marcin Kostrzyński – Spotkania z przyrodą  dla dorosłych

Nagranie: https://www.facebook.com/FundacjaStrefaZieleni/videos/473488816814910/

22:00 – film dokumentalny Adama Dzienisa o spółdzielniach energetycznych „Human Energy”

UWAGA!  Na nasze zielone uniwersytety prowadzimy stałą kampanię crowdfundingową na stronie http://pomagam.pl/ZielonyUniwersytet, a w tej chwili zbieramy środki na ZLU 2019.  Za darowiznę co najmniej 50 zł można otrzymać nagrodę w postaci pięknego artystycznego t-shirtu (z bawełny organicznej i Fair Wear) z grafik naszej uczestniczki Eli Hołoweńko z serii „Ekofeminizm” lub Oli Wasilewskiej z grafiką „Żubrzyce, papieżyce”, a za co najmniej 20zł można dostać piękną przypinkę „Jestem eko-feministką” lub „Zostawcie nam rzeki” z pracami Eli Hołoweńko lub numer „Zielonych Wiadomości” nt. żywności, wsi i polityki rolnej albo angielskie wydanie Zielonych Wiadomości poświęcone katastrofie klimatycznej.

Zrób darowiznę na : http://pomagam.pl/ZielonyUniwersytet i wyślij informację na fundacja@strefazieleni.org jaki prezent chciał-a-byś od nas otrzymać.

     

 

 

 

Sty23

Na konferencji „W kierunku nowego klimatu” mówiliśmy o różnych aspektach koniecznej transformacji energetycznej

Na szczycie klimatycznym COP 24 w Katowicach nie mogło zabraknąć Zielonej rodziny. Zieloni stoją na całym świecie na pierwszej linii politycznej walki o jak najambitniejszą, najszybszą i najdalej posuniętą dekarbonizację gospodarek, odejście od paliw kopalnych, radykalną obniżkę emisji gazów cieplarnianych, jednym słowem o wielką transformację. Musi być ona jednakże sprawiedliwa – zarówno dla krajów ubogich, które ponoszą najcięższe skutki zmian klimatu spowodowanych przez kraje zamożne, jak i wewnątrz krajów rozwiniętych, aby nie zostawić bez wsparcia regionów i grup ludzi związanych z wydobyciem paliw kopalnych i produkcją z nich energii. Powiedziała o tym Lucile Schmid, reprezentująca Green European Foundation , otwierając 11 grudnia 2018 roku całodniową konferencję „Towards a New Climate”. Konferencja miała miejsce w Katowicach w niezwykłym miejscu, położonym w sławnej pokopalniej dzielnicy Nikoszowiec – Galerii Szyb Wilson umiejscowionej w dawnym szybie kopalnianym, przerobionym na centrum sztuki i artystów.

Green European foundation zorganizowała konferencję z pomocą zielonych fundacji i think-tanków partnerskich: Fundacji Strefa Zieleni, warszawskiego przedstawicielstwa Fundacji im. Heinricha Boella, francuskiej Fondation de l’Ecologie Politique oraz dwóch brytyjskich think-tanków: Green Economics Institute z Oxfordu i londyńskiego Green House, oraz przy współpracy z grupą Zieloni/WSE w Parlamencie Europejskim i z ogólnoświatową siecią  Global Greens.

Konferencja miała na celu poddać Zielonej krytycznej ocenie polską strategię klimatyczno-energetyczną i pokazać inne możliwości i rozwiązania. Transformacja jest bowiem konieczna, biorąc pod uwagę postanowienia Porozumienia Paryskiego i alarmujący apel naukowców, którzy za pośrednictwem IPCC ostrzegają, że tylko radykalne zmiany w ciągu najbliższych dwunastu lat i całkowita dekarbonizacja do połowy stulecia mogą nas uchronić przed wielką klimatyczną katastrofą. Zasygnalizowała to reprezentująca Fundację Strefa Zieleni Ewa Sufin-Jacquemart.

Małgorzata Tracz, przewodnicząca Partii Zieloni, w swoim wystąpieniu powitalnym zwróciła natomiast uwagę na szansę, jaką jest dla nas szczyt klimatyczny w Polsce:

„Mamy szczęście w nieszczęściu, że gościmy COP po raz trzeci – w kraju, który nie działa na rzecz klimatu. Szczęście polega na tym, że opinia publiczna dowiaduje się więcej o ochronie klimatu. My jako Zieloni od zawsze postulowaliśmy ochronę klimatu. Jako pierwsi w Polsce zwracaliśmy uwagę na potrzebę ochrony powietrza, smogu, który teraz przebija się do mainstreamu. Szkoda, że informacje o szczycie nadal pojawiają się w formie ciekawostki, sensacji, ale dobrze, że pojawiają się w ogóle.” – mówiła Małgorzata Tracz.

Wystąpienie wprowadzające wygłosił Bas Eickhout, Eurodeputowany z grupy Zieloni/WSE w Parlamencie Europejskim i kandydat Europejskich Zielonych , parytetowo ze Ska Keller, na przewodniczącego Komisji Europejskiej.

Powiedział, że to właśnie zmiany klimatu doprowadziły go do polityki. Badał je wiele lat, ale widział, że politycy nie zauważają problemu, więc zdecydował się włączyć do polityki, żeby walczyć z tym problemem. Przypomniał raport IPCC wzywający ludzkość, a przede wszystkim polityków, do natychmiastowego działania. Bas Eickhout zwrócił też uwagę, że zmiany klimatu to także problem jakości powietrza i bezpieczeństwa energetycznego, co dotyczy także Polski.

Media jego zdaniem nie nadają wystarczającej rangi problemowi. Pokazują cały czas francuskie „żółte kamizelki”, ale gdy marsz dla klimatu w Paryżu przyciągnął więcej ludzi niż było żółtych kamizelek nie pokazały tego. Podobnie gdy w Brukseli było 75 tysięcy ludzi maszerujących dla klimatu.

Bas Eickhout nie miał złudzeń co do ambicji szczytu klimatycznego pod polską prezydencją. “Kraje rozwijające się będą naciskać na finanse i jakieś porozumienie zostanie osiągnięte. Ale co z prawdziwymi ambicjami? Co z prawdziwymi działaniami?”, dopytywał się z ekspresją. “Prezydencja będzie szczęśliwa jeżeli ustalą jakiś pakiet reguł, nawet jak będzie on mało znaczący. Na pewno myślą już o nazwie wpadającej w ucho, jak “Katowicki Pakiet Reguł”. Ale transformacja energetyczna jest w drodze I jest nie do zatrzymania. Na początku nikt nie wierzył, że energie odnawialne mogą zmienić sektor energii, ale to się dzieje: OZE konkurują a nawet wygrywają konkurencję z paliwami kopalnymi” powiedział.

Zwrócił też uwagę na wielkie koszty utrzymania starego systemu i dotacje, na których się opierają kopalnie węgla. “Utrzymywanie kopalń węgla jest głupie, zauważył, zarówno ze względów środowiskowych jak ekonomicznych.”

Holenderska partia Zielonych nazywa się GroenLinks czyli Zielona Lewica, ponieważ wierzy, że ekologia musi iść w parze z troską o społeczeństwo. Transformacja musi być sprawiedliwa, z dbałością o aspekty społeczne.

Trzeba też rozmawiać o atomie. “To dość zabawne, powiedział, że polski rząd twierdzi, że energie odnawialne są zbyt skomplikowane dla ich kraju, a jednocześnie pchają w stronę energetyki jądrowej, która jest znacznie cięższą technologią, do tego coraz droższą. Na dodatek pójście w kierunku energetyki jądrowej może oznaczać dla Polski uzależnienie się energetyczne od Rosji, co trzeba rozważyć.”

Co do tzw. ujemnych emisji, stwierdził, że im dłużej czekamy, tym bardziej stawiamy na nieznane, niesprawdzone technologie geoinżynieryjne. Więc z każdej perspektywy – środowiskowej, ekonomicznej, społecznej czy technologicznej, jego zdaniem działanie ma sens już teraz.

Roger Manser z Wielkiej Brytanii zwrócił uwagę, że nie tylko kwestie energii są istotne, bo największe znaczenie ma zmiana społeczna, szczególnie w Polsce. Trzeba zrewidować sposób w jaki się buduje I utrzymuje szkoły, szpitale, organizuje transport i inne przyzwyczajenia. Co unijna polityka na to? zapytał.

To jest wystarczająco przemyślane w Unii”, odpowiedział Bas Eickhout. Jego zdaniem zarówno w transporcie jak i w ogrzewaniu mieszkań będziemy potrzebować elektryfikacji. Dlatego najpilniej potrzebujemy zmian w sektorze energetycznym. Ale potrzebna jest też transformacja przemysłowa, potrzeba jest do tego dużo mądrzejszej ścieżki zmian dla przemysłu. Oczywiście potrzebne są zmiany w świadomości ludzi, ale one już zachodzą, np. w Holandii, we Francji liczba samochodów maleje.

Prawdopodobnie najtrudniejszą kwestią zdaniem Basa Eickhouta jest rolnictwo. Obowiązuje logika “im więcej produkuję z ha tym lepiej”, co prowadzi do specjalizacji I długiego łańcucha dostaw. Ta logika musi ulec zmianie. “Potrzebujemy zmian we wszystkich
dziedzinach życia, ale najważniejszy jest mimo wszystko sektor energii”, stwierdził. 

Francuska Zielona polityczka Lucile Schmid zapytała o naukę. “Widzimy już teraz, że raport IPCC najprawdopodobniej nie zostanie przyjęty w negocjacjach COP 24. Jak więc zrównać politykę z nauką?”

Media szukają sensacji, odpowiedział Bas Eickhout, nie przejmował bym się tym za bardzo.  Wyjaśnił, że raport IPCC został przyjęty przez wszystkie kraje jeszcze w listopadzie. Teraz Arabia Saudyjska, Rosja I inni potentaci paliw kopalnych się kłócą o sformułowanie. „Niech “odnotowują” jeżeli tylko pozostałe kraje podejmą działania! Ale EU płaci codziennie milliard dolarów Arabii Saudyjskiej I Rosji
za ropę I to musimy zmienić!”, powiedział Bas Eickhout kończąc dyskusję.

cd nastąpi…

 

 

Lis26

Obudź się! Czas ocalić nasz Dom!

Szczyt klimatyczny, który się odbędzie w Katowicach w dniach 2-14 grudnia, odbywa się w niezwykle ważnym momencie, gdy nie mamy innego wyjścia, tylko musimy natychmiast wdrożyć naprawdę radykalne zmiany naszego sposobu życia, gospodarowania i myślenia.

IPCC nie zostawia złudzeń: nie mamy czasu!

Szczyn Klimatyczny w Katowicach to najważniejszy po Paryżu w 2015 etap negocjacji klimatycznych, gdyż muszą zapaść decyzje w jaki sposób będzie wdrażane Porozumienie Paryskie – czy zobowiązania wszystkich państw świata będą wystarczająco ambitne i czy reguły będą wystarczająco precyzyjne a finansowanie zapewnione, aby zapewnić wzrost temperatury o nie więcej niż 1,5*C.

Od ambicji i determinacji polityków zależy czy nasz Dom będzie nadawał się do życia. Czas to zrozumieć!

Musimy ich obudzić, bo zamiast starać się o przetrwanie naszej cywilizacji licytują się kto da mniej i dostanie więcej, a przecież płyniemy na tym samym statku, po tym samym wielkim wzburzonym morzu!

Dołącz do nas na pl. Wolności w Katowicach, w sobotę 8 grudnia tuż przed 12:00 na Marsz dla Klimatu!

Przynieś budzik, piszczałkę, bębenek lub garnek i łyżkę, cokolwiek, co pozwoli nam obudzić uśpionych polityków, polską Prezydencję szczytu, media, korporacje, konsumentów, związki zawodowe, rolników, nauczycieli i studentów.

Jeżeli nie możesz dotrzeć do Katowic, zmobilizuj swoich znajomych i zróbcie solidarnościowe wydarzenie w waszym mieście czy w waszej miejscowości. Obudźcie władze lokalne i waszych sąsiadów. Wszyscy razem musimy działać natychmiast i ambitnie dla Klimatu! Zróbcie zdjęcia, video, streaming i opublikujcie na wydarzeniu ba Fb: COP24 – Marsz dla Klimatu#MarszCOP24#ClimateAlarm

Udostępniajcie proszę wydarzenie, zapraszajcie znane wam organizacje, ruchy i ludzi. To jest bardzo ważny marsz!

Cała Francja też będzie zmobilizowana tego dnia w licznych marszach i demonstracjach, zrobimy wirtualny most między Paryżem a Katowicami!

Chcesz się włączyć jako wolontariusz-ka? Reprezentujesz organizację która chciałaby wesprzeć marsz, zabrać głos? Tu znajdziesz formularze do wypełnienia: https://marszdlaklimatu.wordpress.com/.

Możesz wesprzeć Marsz dla Klimatu drobną darowizną? Tu jest kampania crowdfundingowa, którą przygotowaliśmy: https://zrzutka.pl/en/climatemarchcop24

Dopilnuj, aby twoja organizacja podpisała nasz wspólny:

Manifest Marszu dla Klimatu:

My, obywatelki i obywatele  Polski, Europy, Świata…Świadomi w jak ważnym punkcie historii naszej planety stoimy. Świadomi jak niewiele czasu pozostało nam  aby naprawić błędy nasze i przeszłych pokoleń. Świadomi jak bardzo przyszłość naszych dzieci i wnuków na Ziemi zależy od nas – od tego, co zrobimy TU i TERAZ – apelujemy…

Obudźcie się urzędnicy i politycy!

Przedstawiciele 196 krajów świata zgromadzonych  na szczycie klimatycznym w Katowicach! Przestańcie się licytować kto da mniej a weźmie więcej, tylko pomyślcie jaki świat szykujecie dla naszych dzieci! Zdobądźcie się na troskę o słabszych, dajcie głos kobietom, pamiętajcie o klimatycznej sprawiedliwości! Możecie to zrobić! Zadeklarujcie odważne i szybkie, ambitne plany działania na rzecz redukcji emisji. Plany, które pozwolą ograniczyć wzrost temperatury na Ziemi do maksimum 1.5 stopnia C – a tym samym – zatrzymać serię katastrof klimatycznych czekających nas, jeśli pozostaniemy przy obecnych planach zdefiniowanych na mocy Porozumienia Paryskiego.

Obudźcie się ludzie biznesu i finansów!

Nauczono was, że biznes i pieniądze są najważniejsze. Ważniejsze niż ludzie. Ważniejsze niż przyroda. Ważniejsze niż zdrowie. Ważniejsze niż miłość i przyjaźń.  Ważniejsze niż przyszłość. Czas abyście zrozumieli, że przyjazny klimat to warunek życia. A bez życia nie ma biznesu i finansów. Nie łudźcie się, że bogate elity będą bezpieczne i szczęśliwe w świecie  katastrof naturalnych, wojen o zasoby i wielkich migracji. Nie będą! Ale jesteście potężni i bogaci, możecie uratować naszą cywilizację!

Obudźcie się politycy z polskiego rządu!

Pokażcie, że jeden z najbardziej uzależnionych od węgla krajów na świecie, potrafi w szybki i sprawiedliwy sposób zaniechać wykorzystywania paliw kopalnych, usunąć wszelkie marnotrawstwo energii i oprzeć minimum 80% energetyki na czystej, bezpiecznej energii z odnawialnych źródeł. Mamy na to maksymalnie 20 lat. Wykorzystajmy ten czas jak najlepiej.

Obudźmy się MY!

Każdy, nawet najdrobniejszy krok może zmienić świat, jeśli postawią go miliardy z nas. Te drobne kroki sprawiły, że jesteśmy tu razem – na Marszu dla Klimatu. I tak, krok po kroku, możemy zmniejszać nasz własny ślad węglowy:  Kupując i wyrzucając mniej. Wymieniając się więcej. Korzystając z transportu publicznego i roweru. Produkując bez emisji. Ocieplając domy i oszczędzając energię. Jedząc mniej mięsa i używając mniej pestycydów. Chroniąc cenne lasy,  mokradła i rzeki. Ratując zwierzęta i zachęcając do tego innych.

Teraz – zróbmy kolejny krok! To już ostatni moment.

 

Aby podpisać manifest należy wysłać e-mail do:

uzielinska@hotmail.com   lub

fundacja@strefazieleni.org

 

 

 

 

 

 

 

 

Lis24

COP22 zakończony i co dalej?

Ewa Sufin-Jacquemart, Prezeska Zarządu Fundacji Strefa Zieleni, uczestniczyła w roli obserwatorki w COP22 w Marrakesz w Maroku na zaproszenie Zielonej Fundacji Europejskiej (GEF). Dzieli się swoimi subiektywnymi wrażeniami.

Dwudzieste drugie spotkanie przedstawicieli praktycznie wszystkich krajów świata na Konferencji Stron UNFCCC czyli na szczycie klimatycznym COP22, zakończyło się 18 listopada 2016 r., tym razem w Marrakesz w Maroku.  Odlatując z różowego Marrakesz, z niepokojem oglądałam z samolotu surowy, czerwono-różowawy pejzaż gór Atlasu i okolic, z korytami mocno wyschniętych rzek, nielicznymi zielonkawymi plamami poletek i zielono-szarej roslinności. Myślałam, że palące przez cały tydzień mojego pobytu upalne słońce i bezchmurne niebo to zwyczajna pogoda w tej części Afryki, ale dowiedziałam się, że jest to coś wyjątkowego, gdyż zwykle o tej porze roku w Atlasie leży już śnieg, a pogoda jest deszczowa i wietrzna. Zresztą na te deszcze wszyscy czekają z nadzieją, gdyż poziom wód gruntowych jest coraz niższy, a w Maroku woda jest wielkim, bardzo cennym dobrem.  A jednak, w tym wciąż biednym kraju, w którym tylko  bliskie królowi zamożne elity oraz turyści i emeryci z zamożnej północy świata żyją na przyzwoitym poziomie, a zdecydowana wiekszość społeczeństwa żyje bardzo skromnie i dużo widać prawdziwej biedy, wciąż buduje się luksusowe wille i coraz to nowe pola golfowe, wycinając stare palmowe gaje. Brak racjonalizmu i dalekowzroczności, dość powszechny u ludzi, w Marakesz i szerzej w Maroku, jest jeszcze bardziej rażący.

Zmiany klimatu i ich skutki widać tam gołym okiem i postepują bardzo szybko.  Nie bez powodu doszło do podpisania rok temu Porozumienia Paryskiego. W tym samym czasie Europę i kraje Bliskiego Wschodu zalały fale uchodźców, z których praktycznie wszyscy, bezpośrednio lub posrednio, są ofiarami galopujących zmian klimatu i wynikających z nich konfliktów o zasoby, przede wszystkim o żywność i wodę.

Na szczytach klimatycznych spotykają się przedstawiciele bardzo różnych krajów, jednakże najważniejszy schemat podziałów rozróżnia bogate, jeszcze stosunkowo niewiele narażone na skutki zmian klimatu kraje północy i biedne lub bardzo biedne, narażone na drastyczne skutki zmian klimatu kraje południa. Jednocześnie to te pierwsze ponoszą historyczną odpowiedzialnośc za zmiany klimatu, gdyż raz wyemitowany dwutlenek węgla pozostaje w atmosferze 150 lat. Wzrost temperatury prawie o 1*C od początku ery przemysłowej, jest efektem skumulowanych emisji CO2 i innych gazów cieplarnianych, jak metan, z całego tego okresu.

Mimo standardowego zagospodarowania funkcjonalnego przestrzeni, podobnego do tego jakie było na COP21 w Paryżu, COP22 był  inny niż ten paryski, i pewnie niż kilka ostatnich. Bo ten szczyt był pierwszym po podpisaniu historycznego globalnego porozumienia klimatycznego, na którego osiągnięcie potrzeba było aż 21 lat.

I to było czuć.

To prawda, że wciąż są kraje hamujące transformację energetyczną, jak Polska, i kraje pchające do jak ambitniejszych celów i działań, jak najszybszych, To te kraje, których położenie geograficzne naraża je już dziś na istotne zagrożenia klimatyczne. Takich krajów jest bardzo wiele, tu nie chodzi tylko o kilka małych, „spisanych na straty” przez egoistyczne kraje rozwinięte, kraików wyspiarskich. Dzisiejsi „imigranci ekonomiczni” czy też „uchodźcy wojenni” są również, a może przede wszystkim, uchodźcami klimatycznymi. I będzie ich coraz więcej. Skąd się to bierze? Wystarczyło np. posłuchać na COP22 o konwencji międzynarodowej  o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych (tzw. Water Convention), sporządzonej w Helsinkach 17 marca 1992 r.. , podpisanej dotychczas zaledwie przez 26 krajów, głównie takich, których rzeki mają źródła na terenie innych krajów, aby zrozumieć, że konflikty o wodę, budowanie zbiorników i zapor w górze rzek oraz przekierowywanie ich nurtów, jest i staje się coraz bardziej źródłem poważnych konfliktów.  Tak jak i migracje wymuszone przez susze, postepującą dezertyfikację i powtarzające się katastrofy pogodowe.

Wobec ilości krajów zagrożonych i powagi zagrożeń, egoizm i zrzucanie z siebie odpowiedzialnosci są coraz ostrzej piętnowane. Dlatego Polska, ze swoim planem wydobywania węgla jeszcze co najmniej przez sto lat, musi się liczyć, że są to jedynie, coraz bardziej denerwujące na arenie międzynarodowej, mrzonki. Nie tylko dlatego, że rynek węgla kamiennego będzie się z czasem coraz bardziej i coraz szybciej kurczył. Abstrachując od kwestii zanieczyszczenia powietrza, chorób i przedwczesnych zgonów, zwalanie jedni na drugich i licytowanie kto zużywa więcej węgla, staje się wyraźnie na arenie międzynarodowej mocno potepianą postawą, wobec powagi zagrożenia klimatycznego dla przetrwania nie tylko gatunku ludzkiego, ale i wszystkich innych gatunków. Ziemi jako planecie oczywiście nic nie grozi…

Dlatego rząd polski musi się poważnie zastanowić nad dalszą polityką energetyczną kraju i jak najszybciej wytłumaczyć prezydentowi Dudzie, że nie podpisanie poprawki z Doha do Protokołu z Kioto, bardzo oczekiwanej przez ubogie kraje najbardziej cierpiace od powtarzających się coraz częściej i coraz silniejszych katastrof pogodowych, na dodatek nic nie kosztujące Polski, nie jest żadną PRową zasługą. Tym bardziej, gdy Polska ma być znów liderem negocjacji klimatycznych COP24, w roku 2018, kluczowym dla ostatecznego kształtu Porozumienia Paryskiego .

Polecam mój komentarz o COP22 tu  oraz album opisanych zdjęć tu.

Ewa Sufin-Jacquemart

 

 

 

Fundacja Strefa Zieleni – działamy na rzecz trwałego, zrównoważonego rozwoju Follow us Facebook Twiter RSS